Eens aangekomen in de guesthouse kwam het personeel onze veel te zware bagage halen. Ze stonden er op om de bagage te dragen. Geladen als een ezeltje brachten ze onze bagage naar onze kamer. We hadden het te doen met hen. Een handbagage van 7 kilogram en daarbovenop nog eens een trekzak van 21 kilogram.. Gelukkig was onze kamer op het eerste verdiep.
Voor het slapengaan spraken we nog af om morgenvoormiddag eens op verkenning te gaan in de stad. Na een korte nacht brak de nieuwe dag reeds aan. Zondag 30 januari…
Tijdens de wandeling werden we geconfronteerd met het chaotische verkeer. Overal toetsers, brommers, auto’s, tuk tuk’s en zelfs zwarte zebrapaden! We durfden amper de straten over te steken. Één regel: ga nooit terug achteruit wanneer je de straat aan het oversteken bent.
Na de wandeling nuttigden we een korte middagmaal. In de namiddag namen we een Tuk tuk richting Russian Market. Zo’n tuk tuk, rijdt bijna even snel als een gewone bromfietser. Laat ons zeggen zo’n 50 kilometer per uur. Maar je kan met vier of met meer personen (Cambodian Style) rondkijken en “genieten” van het landschap. Echt genieten doe je niet want doordat er veel afval op de grond ligt, enorm veel auto’s en brommers rijden is de lucht in de stad niet zo fris. Bovendien is het nu volop droog seizoen, dus op de wegen ligt veel zand en stof. Vele bromfietsers dragen dan ook een mondmaskertje tijdens het rijden.
Vol verwachtingen arriveerden we bij de Russian Market. Even een korte beschrijving van zo’n markt.
Deze door golfplaten overdekte markt bestaat uit een dambordpatroon. Binnenin de markt vind je verschillende blokken met hun specifieke producten. Zo is er een afdeling met schoenen, kleren, eten, souvenirtjes, tassen, vlees, groenten en fruit, enzovoort. Er is zelf een ‘doe-het-zelf-deeltje’ aanwezig. Het lijkt wel een kleine “Brico”. Daar vind je alle materialen van motoren voor een brommer, tot boormachines en schroevendraaiers. In deze markt vind je ook het ene winkeltje naast het andere. Eens je rondloopt op deze markt kan je al snel jouw oriëntatie verliezen.
Vandaag hebben nog geen foto’s durven nemen van deze markt omdat we ook nog niet helemaal weten of het toegestaan is.
Om 17u00 hadden we een afspraak met Stefaan en zijn vrouw Els. Stefaan is de Science Programme Coördinator van het SEAL Programme in Takmao. Hij is de organisator en tevens begeleider van onze stage. Tijdens deze ontmoeting dronken we ons eerste Angkor pintje tijdens het happy hour. Hier loopt een happy hour van 17u00 tot 20u00. Dus aan halve prijs dronken we ons biertje op! Op zo’n bloedhete dag deed een fris pintje ons heel veel deugd.
Na deze aperitief gingen we samen naar een lokaal restaurantje. Stefaan bestelde voor ons de menu. We dronken een koude ice-tea. Het heeft een speciaal smaakje, maar is niet slecht.
Wanneer je in Cambodja gaat eten op restaurant dan is het de gewoonte om verschillende schotels te bestellen. Je kan dan van alles proeven en bijnemen zoveel je wil. Even wennen aan het bestek: lepel en vork. We vroegen Els waarom er geen mes aanwezig was. Zei vertelde ons de Khmer met lepel en vork of Chinese stokjes eten. J Nadat we ons buikje gegeten hadden, besloten we wijselijk om te gaan slapen.
Sunshine always brings some happiness to the hart! Things look brighter once darkness disappears.
So ben la-or!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten