Soursdey chnam Khmer 2012

Chum reap sour, dear blogbusters!

One year after our most wonderful Cambodian internship the empty space it left behind became unbearable and the urge to be part of the buzz could no longer be resisted. We missed everyone and everything so badly that we decided to put our words into actions! Coincidence or not, the Easter holidays overlapped the Khmer new year period. Honestly, is there a better time to rejoin our beloved friends by surprise?

We jumped on the plane, felt like coming home somehow, bought a new Cambodian sim card, rented a pitiable motorbike; ready to track down the unaware ones! Luckily, we managed to contact everyone we wanted! As unexpecting as our friends were, as happy they were! Quite amazing that time and distance didn’t even slightly demolish our friendship. On the contrary, it enhanced our friendship. We even gained a brother and a sister after joining a magical engagement ceremony!

We will never forget and always cherish the memories that enrich us. Although most of our friends don’t have the means to use the internet yet - which means that it will not be possible to keep in touch with everyone - we know that they are there to welcome us back at any time. Every cloud has a silver lining.

Unfortunately, we didn’t see everyone we wanted, but that’s for next time, for sure… We are so proud to accept Soaly and Sothea’s wedding invitation!

With great sadness in our hearts, because we have to miss out on life in an ever-changing world we wish to be part of, we made our way to Phnom Penh airport. With a smile on our faces we look back at an amazing time, while looking forward to the next! See you when you see us!

Orkun chreun chreun na!

Closing ceremony

Belgium beware!

Today, 7 May 2011, is D-day…

Two of Elien's Cambodian biology and earth science students, Mr. Sopheak and Ms. Sreynoch, are flying to Belgium as we write this. Elien prepared them as good as she could. Still, luckily, they are not on their own. Up in the air, you also find two biology teachers. And last but not least, our friend and VVOB colleague: Bunna!

We wish we could join them all to Belgium; to see their faces, to share their first impressions, to take them to our homes and favorite places, to guide them around… Alas, that’s not possible. So then of course, we really felt like jumping into a tuktuk this morning to go and say goodbye at the airport!

“Bye, bye! Zwaai, zwaai! Have a safe flight! See you all next Sunday!”.

English For Jobs

In Battambang zaten we, gedurende onze week zorgstage, op hotel. Het Seng Hout Hotel. Met de twee sympathieke nachtreceptionisten maakten we al vlug kennis!

“Knyom nak krou.”. “Nak krou?”. “Nak krou.”. “Nak krou!”.

Nang en Madi Nech zijn overdag student en daarenboven leerkracht Engels. Zij geven les in een klasje bij een huis, zoals je die wel vaker tegenkomt hier in Cambodja. We kregen de kans om te gaan observeren en werden uitgenodigd om zelf les te geven. Zo geschiedde! Een aangename, nieuwe en verrijkende ervaring. English conversations to improve the pronunciation of English words.

Dat niet alleen, wij werden ook betrokken bij hun filmproject. Engelse dialogen worden gefilmd, op VCD gebrand en vervolgens gebruikt als lesmateriaal. En wij zijn door de casting geraakt! Knap hoe zij hun materiaal zelf ontwikkelen, er kruipt veel energie in. Maar wij dragen uiteraard graag ons steentje bij (hoe warm ook) aan de ontwikkeling van het onderwijs en het stimuleren van leerkrachten.

In het klasje aan het huis werd plots een televisietoestel te voorschijn getoverd, met ons hoofd op dan ook nog! Daar was dan het voorlopige resultaat... Spannend!

Sa art!

The mirrors of the soul

Wednesday 27 and Thursday 28 April 2011: our first ever RTTC duo teaching of biology!

An excellent preparation of the lesson about the eye, including a dissection, is of course followed by an excellent performance of the lesson… Also thanks to our VVOB translator, Virak!

On Wednesday we could teach the biology student teachers of the second year. On Thursday we did it all over again for the biology student teachers of the first year. Each group contained about 30 students, which is quite a lot. But nevertheless, everything, even the demonstrations and group work of the dissection of the eye of a cow, went very smooth. Except for the rising temperatures in the classroom. Power cut means no fans, means no wind, means no refreshment.

The students were very interested and asked all kinds of deepening questions, partly due to the performance of the dissection. Performing a dissection creates a better inside in the structure and function of an eye.

After scalpels, scissors and gloves we continued with some fun experiments. Where can we find our blind spot? How do you determine your own dominant eye? There’s a hole in my hand!...

A round of applause ended the workshop of the eye J

Next: the respiratory system. Hold your breath; the dissection of pig’s lungs is included!

Happy Holiday

Mondulkiri

Kwart na 5, de wekker loopt af. Oh nee, nu al opstaan… Vlug een douche nemen, boterhammetje eten en de trekzak klaarzetten. Alles moet snel gaan want om kwart voor 6 staat de driver aan onze deur. Tik tak, tik tak! Wat gaat de tijd toch snel.

De tijd is om, daar is de driver. Niet in een mini-van zoals we het ‘besteld’ hadden maar wel een in tuk tuk. Oh nee, brengt deze ons naar – het 300 kilometer verder gelegen – Mondulkiri?

Een halfuur later komen we aan op een verlaten markt met enkele rammelde, bijna uit elkaar vallende minibusjes. Nee, dit is niet Mondulkiri, dit is nog steeds Phnom Penh. Wat moeten we hier zoeken?! De tuk tuk laat ons achter en al snel worden we naar ons busje begeleidt. Onze trekzakken komen niet in de bus, maar hangen achteraan op het rek te bengelen. Waarom mag onze bagage niet in de minibus? Juist ja, vergeten, omdat er nog meer dan 12 mensen meemoeten in een bus die maar 10 plaatsen voorziet. Dat wordt krapjes bij elkaar zitten!

8u30 De bus vertrekt. Daar zitten we dan, op weg naar Mondulkiri, twee blanken in een bus vol Cambodjanen. Gezellig zeg! Onderweg pikken we nog wat lokale bevolking op zo zitten allemaal dicht bij elkaar. Goed voor een rit van 5 uur.

Heuvel op, tuf tuf, heuvel af, veel te snel. Zo gezegd, 5 uur later komen we aan in het prachtige Mondulkiri.

Privé rit met een olifant naar een afgelegen waterval, geen kat te zien, enkel wij en de olifant.

BBQ met grappige gidsen.

Prachtige Bousra watervallen.

Na vier dagen reizen in Mondulkiri hadden we het daar wel gezien. Op naar de volgende bestemming: Kampong Cham.

Kampong Cham

Bekend om zijn prachtige rijstvelden en grote rubberplantages vertrekken we met veel verwachtingen naar deze provincie. Eens aangekomen bleek het toch wat minder ‘groen’ te zijn. Logisch als je weet dat het droogseizoen is… Toch was het de moeite waard om een bezoek te brengen aan een rubberfabriek. ’s Avonds konden we genieten van prachtige muziek en dans aan de riverside of Kampong Cham town. Na de aerobic dansjes van de ouderen is het tijd aan de jongeren. De jeugd toont daar wat hij in zijn mars heeft. Dansers in België, opgepast. Nieuw talent is op komst.

Pech met de bus, blijven nog een nachtje langer.

Pech met de brommer, trip naar Kirirom afgelast.

Phnom Srei – Phnom Pros.

Weaving village.

En zo waren we op donderdagmiddag al terug in Phnom Penh! Was dit onze vakantie? Neen! Even rusten, de was doen en natuurlijk de (gelukkig maar) schaafwonden verzorgen.

Kampong Chhnang

Vrijdagochtend. Karlien:“-Hoe gaat het met uw knie?”. Elien:“-Pijnlijk maar het gaat, zijn we weg naar Kampong Chhnang?”.

Trekzak maken.

Busticket kopen.

3 uur later: Kampong Chhnang Town.

Hotelletje boeken.

Kandal flooting village.

Santouch Pagoda.

Guide Mr. Kim Rath

Is de beste gids van deze provincie. Hij heeft een gouden hart. Dankzij hem hebben we alle hoekjes gezien van Kampong Chhnang. Het is ook dankzij hem dat we enkele van onze Cambodjaanse studenten konden bezoeken.

Visit Ratha’s and Sothea’s house

Ratha is een student fysica. Hij werkte tijdens de stage samen met Karlien. Ook hij woont in deze groene en tevens prachtige provincie. Ratha was blij ons te kunnen verwelkomen. We werden warm en vriendelijk onthaald. We mochten zelf deelnemen aan het familiefeest ter ere van Khmer New Year. Het eten was very Ch’ngain!

Visit Sreynoch house

Sreynoch, een studente van Elien woont in deze provincie. Eén belletje en we stonden aan haar huis. Wat een lieve familie! Gastvrij! Sociaal! Omdat het Khmer New Year was werden we uitgenodigd om met hen spelletjes te spelen, te zingen en te dansen. Later op de avond kregen we een unieke kans aangeboden: blijven slapen bij Sreynoch. We mochten blijven in een Cambodjaans huis: een paalwoning! Geen twijfel mogelijk dat we dit zouden afslaan! Al werd het geen rustige nacht… Het onweer hing boven Kampong Chhnang. Felle regen, bliksem en donder hielden ons toch voor enkele uurtjes wakker.

Een vakantie om nooit te vergeten!

Herinneringen om te koesteren!!

1 April

We organized a 'Belgian Day'. It's not a joke!

Two of the students Elien is working with, will soon visit Belgium. Alas, we cannot accompany them... So it's Elien's duty to prepare them (together with teachers who will come to Belgium as well) as much as possible.
The other students we are working with unfortunately didn't pass the contest to get to Belgium. But then of course they are all very interested in our little country! What do you eat for breakfast? Do you have a cow at home? Are there a lot of rice fields?...
Not only the students are interested, also the teacher trainers and teachers we work with.
That is why we thought it would be nice to organize a Belgian Day for the students, teachers, teacher trainers, principal and the VVOB team! As a matter of preparation for the trip to Belgium, information for the interested ones and saying thank you for the wonderful co-operation. Een heleboel vliegen in één klap!

What's on the program?

1) Belgian breakfast (Ch’ngain!) with Belgian music

2) Presentation of the educational system in Belgium with movie (starring Mario Congiu)

3) Presentation of Belgium in general with quiz

We didn't play any naughty tricks on our students since they are to lovely. But 1  April is 1 April. So we designed a special card to always remember the Belgian Day (and us):