Mondulkiri
Kwart na 5, de wekker loopt af. Oh nee, nu al opstaan… Vlug een douche nemen, boterhammetje eten en de trekzak klaarzetten. Alles moet snel gaan want om kwart voor 6 staat de driver aan onze deur. Tik tak, tik tak! Wat gaat de tijd toch snel.
De tijd is om, daar is de driver. Niet in een mini-van zoals we het ‘besteld’ hadden maar wel een in tuk tuk. Oh nee, brengt deze ons naar – het 300 kilometer verder gelegen – Mondulkiri?
Een halfuur later komen we aan op een verlaten markt met enkele rammelde, bijna uit elkaar vallende minibusjes. Nee, dit is niet Mondulkiri, dit is nog steeds Phnom Penh. Wat moeten we hier zoeken?! De tuk tuk laat ons achter en al snel worden we naar ons busje begeleidt. Onze trekzakken komen niet in de bus, maar hangen achteraan op het rek te bengelen. Waarom mag onze bagage niet in de minibus? Juist ja, vergeten, omdat er nog meer dan 12 mensen meemoeten in een bus die maar 10 plaatsen voorziet. Dat wordt krapjes bij elkaar zitten!
8u30 De bus vertrekt. Daar zitten we dan, op weg naar Mondulkiri, twee blanken in een bus vol Cambodjanen. Gezellig zeg! Onderweg pikken we nog wat lokale bevolking op zo zitten allemaal dicht bij elkaar. Goed voor een rit van 5 uur.
Heuvel op, tuf tuf, heuvel af, veel te snel. Zo gezegd, 5 uur later komen we aan in het prachtige Mondulkiri.
Privé rit met een olifant naar een afgelegen waterval, geen kat te zien, enkel wij en de olifant.
BBQ met grappige gidsen.
Prachtige Bousra watervallen.
Na vier dagen reizen in Mondulkiri hadden we het daar wel gezien. Op naar de volgende bestemming: Kampong Cham.
Kampong Cham
Bekend om zijn prachtige rijstvelden en grote rubberplantages vertrekken we met veel verwachtingen naar deze provincie. Eens aangekomen bleek het toch wat minder ‘groen’ te zijn. Logisch als je weet dat het droogseizoen is… Toch was het de moeite waard om een bezoek te brengen aan een rubberfabriek. ’s Avonds konden we genieten van prachtige muziek en dans aan de riverside of Kampong Cham town. Na de aerobic dansjes van de ouderen is het tijd aan de jongeren. De jeugd toont daar wat hij in zijn mars heeft. Dansers in België, opgepast. Nieuw talent is op komst.
Pech met de bus, blijven nog een nachtje langer.
Pech met de brommer, trip naar Kirirom afgelast.
Phnom Srei – Phnom Pros.
Weaving village.
En zo waren we op donderdagmiddag al terug in Phnom Penh! Was dit onze vakantie? Neen! Even rusten, de was doen en natuurlijk de (gelukkig maar) schaafwonden verzorgen.
Kampong Chhnang
Vrijdagochtend. Karlien:“-Hoe gaat het met uw knie?”. Elien:“-Pijnlijk maar het gaat, zijn we weg naar Kampong Chhnang?”.
Trekzak maken.
Busticket kopen.
3 uur later: Kampong Chhnang Town.
Hotelletje boeken.
Kandal flooting village.
Santouch Pagoda.
Guide Mr. Kim Rath
Is de beste gids van deze provincie. Hij heeft een gouden hart. Dankzij hem hebben we alle hoekjes gezien van Kampong Chhnang. Het is ook dankzij hem dat we enkele van onze Cambodjaanse studenten konden bezoeken.
Visit Ratha’s and Sothea’s house
Ratha is een student fysica. Hij werkte tijdens de stage samen met Karlien. Ook hij woont in deze groene en tevens prachtige provincie. Ratha was blij ons te kunnen verwelkomen. We werden warm en vriendelijk onthaald. We mochten zelf deelnemen aan het familiefeest ter ere van Khmer New Year. Het eten was very Ch’ngain!
Visit Sreynoch house
Sreynoch, een studente van Elien woont in deze provincie. Eén belletje en we stonden aan haar huis. Wat een lieve familie! Gastvrij! Sociaal! Omdat het Khmer New Year was werden we uitgenodigd om met hen spelletjes te spelen, te zingen en te dansen. Later op de avond kregen we een unieke kans aangeboden: blijven slapen bij Sreynoch. We mochten blijven in een Cambodjaans huis: een paalwoning! Geen twijfel mogelijk dat we dit zouden afslaan! Al werd het geen rustige nacht… Het onweer hing boven Kampong Chhnang. Felle regen, bliksem en donder hielden ons toch voor enkele uurtjes wakker.
Een vakantie om nooit te vergeten!
Herinneringen om te koesteren!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten